فیلم هایی از عزاداری روز عاشورا در کربلا
موقعیت جغرافیایی طویریج: 15تا 20 کیلومتری جنوب شرقی کربلا (طبق اخرین تغییرات گوگل ارث)
ریشه نامگذاری طویریج: از تصغیر کلمه طریق یا طریج می باشد
در این نوع عزاداری عزاداران با پای برهنه از منطقه ای که در نزدیکی کربلای معلا قرار دارد، حرکت می کنند و در حالی که پرچمهای سبز به دست دارند، هروله می کنند و با شعار " واحسین واحسین " ( تعبیری است از کلام زینب کبری (س) پس از شهادت مظلومانه برادر بزرگوارشان) بر سر و سینه و صورت خود می زنند و خودشان را به حرم سالار شهیدان، أبا عبدالله الحسین (ع) می رسانند و پس از زیارتی کوتاه مدت به حرم قمر منیر بنی هاشم (ع) رفته و پس از زیارت در آن مکان به طرف خیمه گاه حرکت می نمایند. از جمله دیگر شعارهای مشهور این مراسم " لبیک یا حسین" و " لبیک یا داعی الله" می باشد.
اولين بار اين مراسم در سال 1303 هجري مصادف با سال 1885 ميلادي انجام شد و کهنسالان آن دیار مي گويند در شب دهم و پس از پايان مقتل خواني در منزل سيد ميرزا صالح قزويني حاضران در مجلس هروله کنان با شعار يا حسين (ع) براي ياري آن حضرت در کوچه هاي شهر اقدام به هروله کردند که در سالهاي بعد اين مراسم سامان يافت وبه کربلا منتقل شد تا به صورت منظم در روز دهم محرم پس از برگزاري نماز جماعت ظهر و عصر در منطقه قنطرة السلام واقع در دو یا سه کيلومتري مرقد مطهر امام حسين عليه السلام با قرار گرفتن اهالي طويريج در ابتداي جمع، سيد ميرزاي قزويني با سوار شدن بر اسب شروع هروله را اعلام مي کرد..
قدسيت اين هروله زماني آغاز شد که سيد مهدي بحر العلوم و سيد المازندراني و ديگر مراجع عاليقدر آن زمان در آن مشارکت کردند و هنگامي که از علت مشارکت از آنان سؤال شد در پاسخ گفتند: « چرا شرکت نکنيم در حالي که امام زمان (عج) را با مردم در حال هروله مشاهده کرديم.»
رژيمهاي ستمگر حاکم نيز در مقاطع مختلف اين مراسم را ممنوع کردند که طولاني ترين مدت ممنوعيت در سالهاي 1991م تا 2003م توسط رژیم منفور بعث عراق بوده است. در سال 1966م با وجود ممنوعيت برگزاري اين مراسم، مردم زيادي اقدام به برگزاري آن نمودند و در نتيجه 32 زائر در روريارويي با نيروهاي رژيم حاکم وقت به شهادت رسيدند ودر زمان رژيم مقبور بعث نيز تعداد زيادي در راه برگزاري اين مراسم به شهادت رسيدند.
به سر و سينه زدن حضرت بقية الله با سر و پاي برهنه
اين قضيه توسط آقاي سيد حسن ابطحي بيان شده است:
شايد بعضي از بي خردان متوجه اهميت عزاداري حضرت سيدالشهداء عليه السلام نشوند و ندانند كه هزاران حديث در اهميت عزاداري براي حضرت ابي عبدالله الحسين عليه السلام رسيده است و حتي تمام علما و مراجع تقليد به آن مبادرت مي كرده اند و يكي از وسائل تشرف به محضر حضرت بقية الله روحي فداه را گريه ي بر حضرت سيد الشهداء عليه السلام مي دانسته اند.
در سال هزار و سيصد و سي و سه كه براي تحصيل به نجف اشرف مشرف بودم؛ با جمعي از علماي اعلام پياده به كربلا مي رفتم. در بين راه به محلي به نام طويريج رسيديم. در آنجا يكي از علماي بزرگ به من گفت:
روز عاشورا دسته هاي سينه زن از اينجا به كربلا حركت مي كنند و جمعي از علما و حتي بعضي از مراجع به آنها ملحق مي شوند و با آنها سينه مي زنند. سپس آن عالم بزرگ به من گفت: روز عاشورايي بود كه همراه با دسته ي طويريج به سوي كربلا مي رفتيم، در ميان سينه زنان يكي از مراجع تقليد فعلي كه آن وقت از علماي بزرگ اهل معني محسوب مي شد؛ با كمال اخلاص و اشك جاري مشغول سينه زدن بود. من از آن عالم بزرگ سئوال كردم كه شما به چه دليل اين كار را انجام مي دهيد؟
فرمود: مرحوم علامه سيد بحرالعلوم قدس سره روز عاشورائي با عده اي از طلاب از كربلا به استقبال دسته ي سينه زني طويريج مي روند، ناگهان طلاب مي بينند مرحوم سيد بحرالعلوم با آن عظمت و مقام شامخ علمي، عمامه و عبا و قبا و عصا را كنار انداخت و مثل ساير سينه زنها لخت شده و خود را ميان عزاداران و سينه زنان انداخت و به سر و سينه مي زند.
طلابي كه با معظم له به استقبال آمده بودند؛ هر چه مي كنند، كه مانع از آن همه احساس پاك و ابراز محبت بشوند، مؤثر واقع نمي گردد. بالاخره عده اي از طلاب براي حفظ سيد بحرالعلوم ايشانرا مي گيرند، كه مبادا زير دست و پا بيفتد و ناراحت شود، تا اينكه بعد از اتمام برنامه ي سينه زني، بعضي از خواص از آن بزرگوار مي پرسند: چگونه شد كه شما بي اختيار وارد دسته ي سينه زني شديد و آن گونه به عزاداري مشغول شديد؟
مرحوم سيد فرمود: وقتي به دسته ي سينه زني رسيدم، ديدم حضرت بقية الله عجل الله تعالي فرجه الشريف با سر و پاي برهنه ميان سينه زنها به سر و سينه مي زنند و گريه مي كنند! من نتوانستم طاقت بياورم، لذا از خود بي خود شدم و در خدمت آن حضرت به سينه زني و عزاداري مشغول شدم. [1] .
[1] کرامات الحسينيه ج 2، ص 214 - ملاقات با امام زمان ج 2، ص 318.
منابع الکترونیک این مطلب:
این وبلاگ به منظور همفکری و تبادل نظر و اطلاعات علمی و تجربی دانشجویان کاردانی و کارشناسی رشته معماری راه اندازی شده است.